Een klein half jaar na onze laatste loopje op het Groningse deel van het Ziltepad keren we weer terug. De vorige keer moesten er nog een aantal etappes worden ontwikkeld hier aan de meest oostelijke eind van de route. Maar nu is per 1 april 2026 de gehele route opgeleverd. Nu kunnen we aan weerzijden de laatste etappes gaan lopen van de inmiddels tot 440 km uitgegroeide Ziltepad-route, vanaf Den Helder tot voor Delfzijl.
We reizen af richting Delfzijl. Vanwege het ontbreken van OV in deze oorden hebben we de fietsen meegebracht. We proberen een parkeerplaats te vinden in het aan Delfzijl vastgegroeide dorpje Uitwierde. Maar een nog op Google Maps aangegeven parkeerterrein blijkt niet meer te bestaan. Dus rijden we een kilometertje terug naar Delfszijl, waar we in een woonwijk parkeren. Dan de fietsen van de drager, de tas op de rug en gaan!
Fietsen maar!
Het belooft mooi weer te worden. Hoewel het windje aanwezig is, begint de dag heerlijk zonnig en fietsen we de 8 kilometer naar Losdorp vrij vlot langs de N997 en N33. In Losdorp fietsen we naar de Johanneskerk. Afgelopen oktober troffen we die in de steigers en bouwstof gehuld. Vandaag nog een laatste stukje steiger, maar verder lijken de werkzaamheden afgerond. We zijn benieuwd, en op meerdere bordjes staat aangegeven dat de kerk geopend is. Alleen geeft het deurslot ons iets anders aan. We zijn net voorbij 10 uur op tijd, maar misschien heeft de beheerder een zware nacht gehad. Als we vanmiddag de fietsen weer komen ophalen proberen we het opnieuw.
Vanaf Losdorp begint de route richting het noorden. Al na een kwartiertje lopen lopen we het volgende dorp binnen: Spijk. Het pad loopt op de kaart een rondje om de Andreaskerk. Wij besluiten even bij het kerkje te kijken, en lopen het door met slotgracht afgeschermde terrein op. Een vriendelijke beheerster wilde net afsluiten, maar geeft ondanks dat ze weg moet toch de toegang tot de kerk. We bekijken het zeer goed onderhouden kerkje en wachten daarna buien in het zonnetje op tot de mevrouw terug is. Hebben we mooi even de tijd om wat zaken rondom onze volgende tocht op de Belgische Jacobswegen te onderzoeken.
Bierum en Hoogwatum
Binnen een paar minuutjes is mevrouw de beheerder terug en vervolgen wij onze weg. Langs het water van de Spijkstermaar lopen we het dorp uit, en komen al gauw aan bij Bierum. Via de Sebastiaankerk met de opvallende stenen steunbeer tegen de toren, en langs een gezellig drukke dorpbakker lopen we aan de oostkant het dorp uit. In het noorden zien we op een paar kilometer afstand de grote gebouwen en vele windmolen bij Eemshaven. Het zonnetje gaat nog meer schijnen en voor de wind warmt het lekker op. Via de Brededijk komen we aan hij Hoogwatum. Volgens Wikipedia ooit voorzien van vuurtoren, schans, en een wierde die inmiddels diep onder de huidige zeedijk ligt.
Bij het Bierumerstrand lopen we de zeedijk op. We zien zee, op een kilometer of 2 een klein eilandje, en in de verte op exact 8 kilometer water de Duitse kustlijn. Langs de dijk lopen we richting Delfzijl. Wij een boorstation verlaten we de tijd en loopt het wandelpad rond het station om vervolgens overdwars richting Holwierde af te buigen. Hier hebben we de rondwandeling van Losdorp en de verplaatsetappe richting Uitwierde aan elkaar geknoopt, om dat ze afzonderlijk wat aan de korte kant waren. Vanaf Holwierde gaat de route op de kaart naar links en lopen we een klein rondje over dorpjes en gehuchtjes Krewerd, Arwerd en Nijenklooster. Het vult wat tijd en kilometers, maar verder vinden we dit intermezzo niet echt wat toevoegen op de route. Na dit rondje keert het pad terug naar Holwierde.
De kerk van Uitwierde
We doorkruisen het dorp over de Nansumerweg en kronkelen dan het laatste stukje van de route naar Uitwierde. Daar komen we aan bij de kerk van Uitwierde. Een recenter gebouw naast en los gebouwd van de veel oudere kerktoren. Als het goed is kunnen we beide gebouwen bezichtigen en de lopen rond het kerkhof naar de ingang van het terrein. Als eerste proberen we het bij de toren uit de 13e eeuw. De ingang is iets verzakt in het terrein (of het terrein is opgehoogd), dus met een paar stenen treden lopen we naar de zware houten deur. Hij is open. Binnen is het koel, kaal en vierkant. Er is een stoffige nis waarbij staat aangegeven dat dat de vroegere doorgang was naar het vorige kerkgebouw. In de hoek is een donkere gedraaide stenen trap.
Ik loop de stenen trap op en een paar treden verder wordt het weer lichter. Vanaf hier is met grote witte trappen een heel traject naar boven gemaakt. Via een aantal verdiepingen kom je langs de kerkklokken en uiteindelijk op de zolder helemaal bovenin. Hier heb je via kleine kajuitramen een uitzicht over de omgeving. Alleen hangen er hier zo ontzettend veel muggen en vliegen dat ik mij niet echt dicht bij de ramen durf te wagen. Ook het balkonnetje sla ik om dezelfde reden over. Ik daal weer af en dan lopen we naar het hoofdgebouw. Dit is een stuk recenter en blijkt na een aantal verwoestingen na WO2 herbouwd te zijn in de huidige vorm. Achter in het zaaltje vinden we de Ziltepad-standaard met de wandelgidsen en stempel van Uitwierde. Weer eentje er bij!
Dan moeten we nog even teruglopen naar Delfzijl waar we vanmorgen de auto hadden geparkeerd. Én nog terug naar Losdorp, waar we de fietsen hadden achtergelaten. Wanneer we bij de Johanneskerk zijn aangekomen blijkt hij nu wel geopend en we bekijken kort het resultaat van de eerdere restauraties. Vandaag ziet het er een stuk mooier uit. Ze hebben goed werk geleverd. Wij gaan er weer vandoor want we moeten nog twee provincies doorkruisen om weer terug te komen.
