Een nieuwe herfst: een nieuwe route. Hoewel we nog nét niet helemaal klaar zijn met het Ziltepad, trekken de herfstkleuren ons naar een andere regio. We verlaten de kale zeedijk voor wat nieuws: de Hünenweg, die loopt vanaf Osnabrück naar Groningen. Of andersom. En het Nederlandse traject wordt ook wel het Hondsrugpad genoemd.
We hebben (nog) geen wandelgidsje, maar volgens de officiële website en een aantal wandelblogs is de route uitstekend gemarkeerd met bordjes. Dus we wagen het er op. In Glimmen parkeren we de auto vlakbij de voetbalvelden en zullen zo opgepikt worden door buslijn 50 richtingen Groningen. Maar omdat we ruim op tijd zijn moeten we nog even wachten bij de bushalte.
“Zum Geburtstag: Viel Glück! “Zum Geburtstag: Viel Glück!”, aldus een zingende Baudien. Vorige week was ik zelf jarig. Voor Baudien reden om een liedje te zingen, en na afloop een presentje te overhandigen. Hoe toepasselijk: een paar van mijn favoriete wandelsokken. Dat komt goed van pas. Net na 9:00 uur komt de bus van lijn 50 aangereden en worden we in een 20 minuten naar het vernieuwde centraal station van Groningen gebracht. Vanwege alle recente verbouwingen ligt de omgeving er iets anders bij dan op de kaartjes, en kunnen we ook de Hünenweg-bordjes nog niet vinden.
Omdat de route zuidwaarts zou lopen, steken we via het Herewegviaduct het spoor over en gaan aan deze kant van het spoor op zoek naar bordjes. Bij de Davidstraat zien we de eerste markering die origineel geel geweest zal zijn maar inmiddels eerder wit genoemd mag worden. Maar met een duidelijk pijl, rechtdoor de Merwedestraat in. Hoewel we midden in een grote stad lopen, sluiten de parken hier bijna naadloos op elkaar aan. Van het Dinkelpark, Sterrebos langs de Van Mesdagkliniek. Dan via het Zuiderplantsoen naar park Groenestein.
Kort doen we het dorpje Essen aan, waarna we al snel aankomen bij het veel grotere Haren. De route loopt dwars door het centrum en we kijken of we een belegd broodje-to-go kunnen vinden. Maar helaas, de bezochte bakkerij doen alleen aan brood, gebak en een koffiecorner. Wanneer we het centrum uitlopen herkend Baudien de locatie van de nazit van een recente fietstocht. Dan lopen we via opnieuw een park door en steken de Rijksweg over. Deze plek vlakbij een paar woonboten herken ik dan zelf weer van een recente fietstocht. Even later kronkelt het pad met de Oude Aa mee de natuur in. Over een hoger dijkje lopen we langs het Friesche Veen, waarbij de vaart volledig is begroeid. Zou het dat Japanse woekerkruid zijn? Google Lens weet raad en duidt de Gewone Waternavel.
We steken via een smalle houten brug de vaart over en komen op een kaarsrecht gravelpad. In de verte, net iets links, een witte molen. Een eenzame fietser komt ons tegemoet. Bij de splitsing, nog ruim voor de molen, slaan we rechtsaf richting het bos van landgoed Vosbergen. Ter hoogte van vliegveld Eelde, waar we hier in de bossen helemaal niets van meekrijgen, lopen we oostwaarts. Via de Kerklaan komen we aan bij een splinternieuw ‘doorfietspad’. Een strak geasfalteerd fietspad waarmee je in no-time in Groningen schijnt te zijn.
Dan het laatste stukje naar Glimmen, waar we aankomen bij de Rijksstraatweg. We steken over en lopen een klein stukje noordwaarts om na een paar bochten weer zuidwaarts richting het spoor te lopen. Voor vandaag houd de route hier op en keren we terug naar de auto. Een leuke eerste kennismaking met de Hünenweg. Nog maar 18 etappes te gaan.
