Vandaag is het dan echt tijd voor de allerlaatste etappes op het Jabikspaad. We parkeren naast de kerk in Jorwert en lopen het dorp uit. Het is nog vroeg en wat schemerig, dus zoeken een geschikt plekje voor onze startfoto, die we vinden bij een boom aan de rand van het dorp. De zon komt namelijk nu net op, en met de boom achter ons levert dat een mooi plaatje op.
Net buiten Jorwert passeren we het spoortraject tussen Leeuwarden en Sneek. De opkomende zon maakt er een mooi schouwspel van. Via Hoxwier slaan we een boeren oprijlaan op en lopen dan richting Mantgum. Rondom de boerderij is het erg drassig. Het pad wordt smaller en loopt uiteindelijk verder als pad van smalle betontegels dwars door de rijkelijk volgescheten weilanden. We komen aan in Mantgum en verderop zou een stempelpost moeten zitten. Baudien herkent het hier, want ze heeft eerder al eens een stempel voor het Oduphuspad moeten halen bij B&B Lyts Kanaän. In een soort woonkamer in een kas verderop het erf vinden we een blik met stempels. Check, die is binnen!
Drassige weilanden
Na Mantgum volgen we een stuk de Hegedyk zuidwaarts, totdat we moeten afslaan richting de begraafplaats van Easterwierum, dan hier ommuurt op een terp boven de weilanden uitsteekt. Vlak voor de terp gaat onze route linksaf via de voet van de terp opnieuw de drassige weilanden in. Dit is best een leuk stukje, want hier loop je via kleine bruggetjes steeds van weiland naar weiland, totdat je aankomt in het dorpje Easterwierum.
Aan de zuidkant van het dorp volgen we de asfaltweg totdat we aan de Zwette bij een volgende stempelpost aankomen. Echter, ook hier blijkt de theetuin/camping/rustpuntcombinatie gesloten. Geen stempelkastjes aan de gevel. Helaas. We steken de weg richting Sneek over en lopen langs een grondstation voor hoogspanning. Het natte weer van eerder zorgt voor gekke knisperingen bij de isolatoren die hier in veelvoud hangen. Hier gaat heel wat stroom doorheen zo te horen.
Ter hoogte van voormalig Jongema State lopen we richting het dorp Raerd. Vanaf de 14e eeuw heeft hier een flink landhuis gestaan, waarvan de laatste delen al in 1912 zijn afgebroken. Alleen de oude toegangspoort staat nog overeind en decoreert het terrein dat nu als publiek toegankelijk park gebruikt wordt. Via een oud pad langs de sloot aan de Slotsdijk lopen we verder en komen bij de Laurentiuskerk midden in Raerd. Direct tegenover de kerk staat het dorpshuis waar wij een stempel hopen te bemachtigen. Maar het zal je niet verbazen: gesloten.
Zoek en gij zult vinden
We lopen nog een keer langs het pand, maar worden dan in eens aangesproken door een mevrouw op leeftijd die verderop woont. “Jullie komen voor de stempel toch?”. En direct wordt haar man ingeseind die ons meeneemt “Rin mar efkes mei hjer”. En we keren terug naar het dorpshuis. Binnen blijken er toch mensen aanwezig, die voorbereidingen treffen voor een feestje. Er wordt versiering opgehangen, en een podium opgebouwd. De meneer die ons binnen liet zoekt ondertussen alle kastjes achter de bar af naar een stempel. De eerder roepende mevrouw vertrouwd het niet helemaal, en komt haar man te hulp schieten. Al snel wordt de stempel bovenin de glazenkast gevonden, en krijgen we een afdruk op de kaart en in ons dagboek. De gastvrije mensen bieden ons nog koffie aan, maar wij willen verder. Bedankt hoor!
Dan het laatste stukje. Via de oude Rijksweg komen we steeds dichter bij Irnsum te lopen. De FM-radiozendmast wordt steeds groter, en ten hoogte van het bekende café de Twee Gemeenten lopen we het dorp in. Op naar onze laatste stempel, die we willen halen bij het gebouw van de voormalig Doopsgezinde kerk. Deze stempel hebben we anderhalf jaar geleden al eerder gezet toen we via de oostelijke route hier in Irnsum aankwamen. Maar hij volstaat ook prima als eindstempel voor deze tocht.
Bim bam
Om 10:00 uur bij de toren van Easterwierum. 11:00 uur in Raerd, en nu stipt om 12:00 uur horen we de kerkklokken in Irnsum luiden. De hoogste tijd voor wat eten. Net als twee weken geleden was de wandelroute kort, en geeft ons dat nu tijd voor lunch. Maar ook lunch met een opdracht. Nu we in oktober de Nederlandse Jacobsroute in Limburg hebben afgerond, en vandaag ook het laatste deel van de westelijke route van het Jabikspaad, is het tijd om na te denken over het vervolg. We vragen elkaar na iedere wandelgids of we nog een boekje willen. Maar Baudien had hierop al een voorschot genomen, en het boekje voor het Belgische deel aangeschaft. Dan is een lunch een prima gelegenheid om hier eens verder op in te duiken.
Het compacte boekje is van Duitse makelij. Het beschrijft de wandelroutes vanaf Aken, over Luik, Hoei en Namen, naar het Franse Rocroi. Hierbij worden de pelgrimsroutes Via Mosana en Via Monastica gevolgd. Met behulp van de kaartjes en de kilometerindex proberen we een goede verdeling in etappes te maken. We komen uit op zo’n 9 wandeldagen, die we misschien wel in 3 sessies van 3 dagen willen gaan lopen. Wanneer? Dat weten we nog niet precies, maar de eerste schetsen in de voorbereiding zijn in ieder geval gezet!
