Na een onderbreking van een paar weken vanwege een blessure zijn we weer terug op het Ziltepad. Daarnaast kunnen we vanwege werkzaamheden de geplande rondwandeling vanaf Oosterland niet lopen, dus slaan we die even over. We gaan voor een samenvoeging van de routes van etappe 5, en lopen van Stroe naar Westerland.
Vanuit Friesland carpoolen we de Afsluitdijk over. Deze 32 kilometer lange dijk moeten we ooit ook nog eens gaan lopen, maar nu eerst naar het voormalig eiland Wieringen. Als je ver genoeg inzoomt op een digitale landkaart zijn de contouren van eiland Wieringen nog goed zichtbaar. Rechtsboven Den Oever, linksonder Westerland en daar tussenin diverse dorpjes. Vanaf 1924 zijn er diverse dijken aangelegd en is Wieringen langzamerhand bij het vasteland getrokken.
Uit Friesland
We parkeren naast de Nicolaaskerk in Westerland. We hebben we fietsen meegenomen, omdat het OV hier niet toereikend is. We laden de fietsen af en pakken de rugzakken. Dan zien we een meneer spullen uit zijn auto laden en richting de kerk lopen. Hij blijkt een van de beheerders en geeft aan dat we de kerk direct wel even kunnen bezoeken. Hij vindt het maar wat interessant dat we uit Friesland komen. Hij heeft zelf een huisje in Bakkeveen en een bootje bij Sneek liggen. Hij komt er regelmatig. Wij brengen een kort bezoek aan de kerk en kunnen Westerland afstempelen in het stempelboekje… Dat blijkbaar nog thuis ligt. Oeps. Er liggen wel nieuwe stempelboekjes. Dan daar maar in.
Vanaf Westerland fietsen we via Hippolythushoef naar de Heidense Kapel, die net ten oosten van Stroe ligt. We stallen de fietsen bij het hek, wanneer ook hier net een beheerder het kerkje komt openen. Kunnen we ook hier direct stempelen. Deze recent herbouwde kapel is erg compact. Alleen een paar bankjes en een plek waar een kaarsje kan worden aangestoken, op de plek waar Stroe eerder een grotere kerk had staan.
Vanaf de kapel start de route naar het noorden en lopen we op de zeedijk af. De ochtend begint flink zonnig. Over de dijk lopen we een stuk naar het westen waar we na een kilometer de dijk verlaten en richting het dorp Stroe lopen. Via rechte asfaltwegen lopen we door naar Noordburen en dan linksaf richting het grotere Hippolytushoef. Het is hier op deze zondagmorgen erg stil op straat. Alleen ten hoogte van de buurtsuper treffen we een paar mensen, maar verder lijkt het uitgestorven,
Oversteek van Wieringen
Direct ten zuiden van Hippolytushoef steken we de grotere N99 over en lopen dan de boomrijkere bosstrook Kooibos door. Daarna nog een kilometer door in zuidelijke richting totdat we bij het Wieringerrandkanaal aankomen. Dit was tot 1924 de zuidelijke kust van eiland Wieringen, en hier keek je uit op een watervlakte die later zou worden ingepolderde tot de Wieringermeerpolder.
Langs de dijk lopen we westelijk tot aan het buurtschap De Hoelm. Vanaf hier zullen we ‘het eiland’ opnieuw oversteken. Maar eerst een korte pauze in de schaduw. Tijd om een cadeautje uit te pakken. Omdat Baudien recent jarig was had Nynke wat leuks geknutseld en meegegeven. Het blijkt een zelf gemaakt vragenspel wat we hier mooi in de schaduw kunnen spelen. En dan lopen we weer verder. Via Westerklief en Hollebalg komen we bij het tankstation van Hippolytushoef aan. Tijd voor een lekker koud ijsje!
Dan lopen we het laatste stuk langs de zeedijk bij de Waddenzee. Over een camping en langs een oorlogsmonument ten noorden van het dorp komen aan op het meest westelijke puntje van het voormalig eiland. Het windje werkte eerder iets verkoelend, maar vanaf hier lopen we beschut richting het dorp. Vlak voordat we terug zijn bij de Nicolaaskerk treffen we een geopende ijssalon. Schepijs is geen ijslolly, dus we trakteren onszelf op nog een ijsje. Dan springen we in de auto en rijden terug naar de Heidense Kapel bij Stroe op onze fietsen op te pikken.
